słuchaj radia

Wystawy

Cronopios Jeff McConnell

OFFO 2021  to dziewiąta edycja Ogólnopolskiego Festiwalu Fotografii Otworkowej organizowanego przez Grupę Trzymającą OFFO. Jest to impreza cykliczna (biennale), która nie ma odpowiednika w polskim środowisku fotograficznym, a znana jest także poza granicami kraju. OFFO jest Festiwalem gromadzącym twórców, którzy posługują się fotografią otworkową (pinhole photography). Celem OFFO jest ukazanie możliwości, jakie daje ta technika i przybliżenie jej możliwie najszerszej publiczności. Wystawy festiwalowe i pofestiwalowe były eksponowane też poza obszarem Górnego Śląska (m.in. Alwernia, Chojnice, Częstochowa, Jelenia Góra, Stary Sącz, Zielona Góra), w tym corocznie w Browarze Mieszczańskim we Wrocławiu podczas festiwalu „Podwodny Wrocław”. Oprócz wystaw i spotkań organizujemy także warsztaty fotografii otworkowej. Warte przypomnienia są warsztaty prowadzone podczas III OFFO przez Jessecę Ferguson i Erica Rennera, a w ramach VIII OFFO – warsztaty otworkowe i technik specjalnych prowadzone przez Justina Quinnella z Wielkiej Brytanii, przy współpracy polskich artystów. Zdarzają się też niespodziewane atrakcje, jak koncert fortepianowy muzyki poważnej w trakcie wernisaży w Olzie, w wykonaniu Igora Stepanicha, uczestnika Festiwalu. W Festiwalu od lat udział biorą uznani artyści uprawiający ten gatunek fotografii – członkowie Związku Polskich Artystów Fotografików, Artyści Fotoklubu Rzeczypospolitej Polski, wykładowcy uczelni artystycznych, oraz artyści Międzynarodowej Federacji Fotografii Artystycznej F.I.A.P. W tym roku można zobaczyć prace nie tylko z Polski, ale też z następujących krajów: Argentyna, Austria, Białoruś, Brazylia, Czechy, Hiszpania, Holandia, Kanada, Kolumbia, Litwa, Niemcy, Norwegia, Portugalia, Rosja, Szwecja, Ukraina, Wielka Brytania, Włochy, USA. Wystawy odbywają się równocześnie, zawsze w listopadzie (a rozpoczynają z końcem października, w tym roku 22 X 2021) w kilkudziesięciu galeriach Górnego Śląska i okolic. Prezentacjom prac towarzyszą pokazy filmów otworkowych, multimediów, prelekcje oraz wydawnictwo (także na DVD) stanowiące po części katalog, ale też zbiór artykułów teoretyków i praktyków fotografii otworkowej. Dwudniowe imprezy otwarcia festiwalu gromadzą artystów nie tylko z Polski. Mieliśmy już gości m. in. ze Szwecji, USA, Australii, Wielkiej Brytanii, Argentyny, Niemiec. Podczas spotkań istnieje możliwość wymiany prac autorskich, tzw. „Kramik Otworkowy” i tworzenia w ten sposób prywatnych kolekcji zdjęć. Nieodłączną częścią Festiwalu jest również wystawa „OFFO Objazdowe” („OFFO–On–The–Way”), podczas której każdy autor prezentuje tylko jedno zdjęcie. Ekspozycja ta pokazywana jest w różnych ośrodkach na terenie kraju również po zakończeniu Festiwalu. W okresie pomiędzy Festiwalami GTO organizuje wystawy fotografii otworkowej uczestników OFFO oraz, w różnych galeriach, wystawy tematyczne złożone ze zdjęć pozostawionych, a także prelekcje, pokazy multimedialne i warsztaty. OFFO jest imprezą niezależną, formalnie niezwiązaną z żadną instytucją. W celu organizacji Festiwalu (podczas jego II edycji) powstała nieformalna Grupa Trzymająca OFFO, do której w 2009 roku dołączyła Grupa Szybkiego Reagowania OFFO.       

#inaczej #taksamo - wystawa fotografii Anny Dudzińskiej

Jeszcze nigdy tylu uczniów na świecie nie pozostawało bez dostępu do szkoły. Dzieci to ukryte ofiary pandemii koronawirusa. Półtora miliarda z nich przez wiele tygodni 2020 r. nie miało szans na normalną edukację. Wprowadzone w 185 krajach świata nauczanie online nie wszędzie jest naprawdę możliwe. W tragicznej sytuacji są te państwa, które i tak cierpiały z powodu toczących się wojen czy regiony nękane głodem i klęskami żywiołowymi. Na obszarach rozwijających się szkoła jest jedynym miejscem, gdzie dzieci przez chwilę mogą zapomnieć o braku zabawek, domowej biedzie, zjeść ciepły posiłek i spędzić beztroski czas z rówieśnikami. Teraz, wiele z tych, które nie chodzą do szkoły musi nie tylko pomagać rodzicom w domu, ale pracować przy uprawie ryżu, na polach ze zbożem czy sprzedając pamiątki na ulicy. Jak alarmuje UNICEF, w najgorszej sytuacji są dziewczynki. Rodzice, którym bieda zagląda w oczy nierzadko aranżują małżeństwa, sprzedając nieletnie córki. Tak zdarza się nie tylko w Afryce, ale także w Indiach czy Nepalu. Wystawa została użyczona przez Bibliotekę Śląską w Katowicach. Zdjęcia dzieci – mieszkańców Bliskiego i Dalekiego Wschodu – autorstwa cenionej reportażystki radiowej Anny Dudzińskiej można od 1 czerwca 2021 r. oglądać na wystawie pt. „Inaczej – tak samo” w naszej Bibliotece. Zapraszamy!       

Tymczasem w innym miejscu. Stulecie czeskiego komiksu - wystawa

W maju w Galerii „Pod Sową”,  dzięki uprzejmości  Czeskiego Centrum ,  zaprezentujemy wystawę Tymczasem w innym miejscu. Stulecie czeskiego komiksu . Wystawa ukazuje historię i kulturę naszych południowych sąsiadów, a także jest doskonałą okazją do zapoznania się z najbardziej znanymi twórcami czeskiego komiksu. Wystawa przybliży najczęściej wykorzystywane tematy, komiksowych bohaterów i twórców. Dowiemy się także, co w komiksie zmienił zamach stanu z 1948 roku, czym był tzw. „nurt kulbowy”, jakie dzieła Verne’a i Sienkiewicza Czesi adaptowali na komiks, jak zmienił się ten gatunek po 2000 roku. To nie lada gratka nie tylko dla wielbicieli komiksów, ale również wszystkich czechofilów! Zapraszamy!      

Wystawa malarstwa Moniki Ślósarczyk

Intrygująca, barwna i nietuzinkowa – tak w skrócie można opisać wystawę Moniki Ślósarczyk. Monika Ślósarczyk uzyskała dyplom ASP w Krakowie w 1996 r. z malarstwa sztalugowego w pracowni Jana Szancenbacha z aneksem w pracowni kaiążki i typografii Jana Banaszewskiego. Prócz malarstwa sztalugowego zajmuje się artystycznym wykończeniem wnętrz-mozaika ceramiczna, sztukateria, fresk, płaskorzeżba itp. Była uczestnikiem około 50 wystaw zbiorowych oraz 80 indywidualnych. Jest twórcą happeningów np.:''lepienie owiec", "owsik Krzywicki", uczestnikiem plenerów malarskich krajowych i zagranicznych. Prace, oprócz wielu domów prywatnych można oglądać min. w restauracji "Wierzynek" w Krakowie, Willi Dycjusza (odtworzenie fresków Sali Kominkowej we współpracy z konserwatorem i historykiem) w Krakowie, etnochacie "Topolej" w Goleszowie, hotelu "Góral" w Szczyrku, zajeżdzie "Korbasowy Dwór" w Cieszynie...W gminie Łobez odnowiła pomnik żołnierzy polskich i radzieckich, zniszczony krzyż poniemiecki i dzwonnicę w Zajezierzu. Była rzeczoznawcą dla policji w Łobzie. Zamieszkała tymczasem w Wiśle... Styl Moniki Ślósarczyk wymyka się próbom klasyfikacji, przyporządkowania do określonego kierunku w sztuce. W centrum świata artystycznego artystki znajduje się człowiek.  To nić przewodnia łącząca stałe przejawy fascynacji naturą ludzką i wnikliwą obserwacją jej specyfiki. Niekończące się eksperymenty związane z budulcem, wychodzą poza tradycyjne techniki i łączą się z niebanalnymi wizjami malarskimi. Artystka nie korzysta z tradycyjnych farb olejnych, a stosuje technikę własną opartą na chemii budowlanej (pigmentach, klejach itp.). Charakterystyczne dla jej stylu jest to, że maluje na kolorowym płótnie z nadrukami. Artystka swoimi obrazami znakomicie opowiada historie życia niejednego z nas. ~Katarzyna Bator -------------------------- Galeria pod Sową ul. Wielkopolska 1a Poniedziałek - piątek 8:00 - 19:00           

Wystawa rękodzieła Iwony Piaseckiej-Dziadek

Filia nr 1 zaprasza na wystawę rękodzieła Iwony Piaseckiej - Dziadek  Artystka plastyczne zdolności odkrywała już w dzieciństwie, lecz ostateczne przebudzenie artystycznej pasji głównie w ramach fascynującego świata modelowania w kolorowym papierze, w scrapbookingu, w famiranie, w tkaninach poprzez szycie bibelotów nastąpiło 9 lat temu na spotkaniach kobiet w Gminnym Ośrodku Kultury w Pawłowicach. W takiej kreatywności codzienność nabiera kolorytu, a powstające piękne przedmioty napełniają ulotne chwile ciepłem i niepowtarzalnym urokiem. Wystawa trwa od 30 marca do końca kwietnia.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                       

Wystawa malarstwa Janiny Bogusz-Wiśniewskiej

„I Kobieta, i kwiat mają swoje dni. Nie mają lat”. Jan Izydor Sztaudynger  Janina Bogusz-Wiśniewska – urodzona w Wodzisławiu Śląskim. Absolwentka: Studiów Pedagogiczno-Artystycznych na Uniwersytecie Śląskim (filia w Cieszynie), Studiów Podyplomowych Pedagogika Sztuki: Plastyka i Wiedza o kulturze w IDN Wiedza w Katowicach oraz Akademii Wychowania Fizycznego na Uniwersytecie w Opolu. Obecnie pracuje jako nauczyciel plastyki i wychowania fizycznego. Na swoim koncie ma ponad 30 wystaw indywidualnych i zbiorowych. Jej pasją jest malarstwo, rysunek oraz fotografia. Kocha podróże czego dowodem są jej fotografie. Pasje te doskonale współgrają, pozwalając widzieć piękniejszą i ulotną stronę rzeczywistości. O sobie: „Przez własne przygody malarskie uświadamiam sobie, że sztuka pozwala mi lepiej rozumieć świat. Dzięki niej, życie staje się bardziej odkrywcze i ciekawsze. Życie ma wtedy większy sens. Podejmując własną działalność malarską, lepiej rozumiem dzieła swoich mistrzów, a poprzez to doceniam zmagania plastyczne moich uczniów. Na lekcjach plastyki uczę, kształtuję wrażliwość na sztukę, na świat, na piękno, budzę wyobraźnię i fantazję twórczą młodzieży, kulturę smaku i poczucie estetyki. Pasja to alternatywna droga do obowiązków zawodowych. Często te drogi przecinają się. Tak właśnie staje się gdy nauczyciel jest jednocześnie twórcą. W sumie tak powinno być, bo któż lepiej niż artysta pokaże piękno otaczającego świata, pobudzi wyobraźnię do tworzenia i odkryje tajemnice sztuki. Wykonuję to zadanie każdego dnia. Pozostają jeszcze moje marzenia, nieodkryte drogi…. Moja droga artystyczna nie skończyła się, ciągle chcę iść w stronę słońca…… jestem jeszcze w drodze….. Dziś na chwilkę przystając chciałabym przedstawić kilka moich spojrzeń na otaczający mnie kwiatowy przepełniony kolorami tęczy świat. Mam nadzieję, że i wasz świat stanie się piękniejszy, jaśniejszy, pełen barw i światła”.          

Pokonkursowa wystawa uczestników Ogólnopolskiego Konkursu Fotograficznego „Kocham zwierzęta, bo …”

Kocham zwierzęta, bo… – wystawa pokonkursowa uczestników edycji Ogólnopolskiego Konkursu Fotograficznego „Kocham zwierzęta, bo …” organizowanego przez Industrialne Centrum Kultury w Rybniku od 9 lat. Celem Konkursu jest przedstawienie zwierząt jako przyjaciół człowieka, uwrażliwienie na ich los oraz przypomnienie o konieczności dobrego traktowania i opiekowania się zwierzętami. Skierowany jest do osób od 16 roku życia. Konkurs od samego początku cieszył się dużym zainteresowaniem, a nadesłane fotografie wyróżniały się różnorodnością – od portretów pupili, poprzez ciepłe zdjęcia ukazujące głęboką miłość do zwierząt, aż po profesjonalne ujęcia. Informacje o kolejnej edycji Konkursu będzie można znaleźć na stronie internetowej Industrialnego Centrum Kultury w Rybniku www.ick.rybnik.pl     

Od bobra do zimorodka. Fragmenty fauny Jastrzębia-Zdroju - wystawa fotograficzna Ireneusza Jaworskiego

Zaprezentowane zdjęcia zrobiłem przed laty, na terenie przy kopalni "Moszczenica" w Jastrzębiu-Zdroju, po jej likwidacji w 2000 roku. Zdewastowane środowisko pozostawione samo sobie, zaczęło się odradzać, co pozwoliło na naturalne zasiedlanie przez wiele gatunków zwierząt – nawet tych, których tu nigdy przedtem nie widziano. Tak było np. w przypadku derkacza i bobra. Derkacz znalazł tutaj swoje ulubione miejsca na niekoszonych łąkach. Bóbr przywędrował do rzeczki Ruptawki, której jakość wody znacząco się poprawiła. Pokazały się też ryby. Ten stan poprawy środowiska trwał do roku 2017, kiedy to przyległe do byłej kopalni gminne tereny na powrót zostały zagospodarowane. Teraz czystość wody w Ruptawce, ulega znacznym wahaniom, co skutkuje śnięciem ryb. Derkacz już od 3 lat nie przylatuje. Jego ulubionego środowiska już nie ma. W tej nierównej „walce” zawsze wygrywa człowiek, ale czy należy się z tego cieszyć?!   Ireneusz Jaworski     

03.12.2019   |   17:00

Wernisaż wystawy malarstwa Jadwigi Pietrek

Serdecznie zapraszamy na wernisaż wystawy malarstwa Jadwigi Pietrek pt: "Zachwyceni" Wernisaż odbędzie się 3.12.2019 o godz. 17:00 w Galerii Pod Sową w Bibliotece Głównej. W tym samym czasie będzie miało miejsce rozstrzygnięcie konkursu na dekorację świąteczną oraz wręczenie nagród. "Moje inspiracje to zapach ziemi po deszczu pierwsze kwiaty na łące, której już nie ma zieleń mchu na drzewach wysokich głosy odlatujących żurawi ciągle zachwyca mnie cisza padającego śniegu szelest opadających płatków piwonii i cichy oddech śpiącego dziecka lubię gdy malarstwo nie opowiada lecz mówi czasami stawia pytania, czasem odpowiada, chwyta ulotną chwilę i zatrzymuje na dłużej nie krzyczy, nie narzuca lecz dopełnia przestrzeń na mojej półce z książkami pierwsze miejsce zajmuje Herbert i pozycje z tytułem „jak i dlaczego” moje zachwycenie codzienne daje mi iskrę, siłę i wolę /wolną/" Mieszkanka Wodzisławia Śląskiego. Artysta malarz, pedagog. Absolwentka Instytutu Sztuki Uniwersytetu Śląskiego /dyplom z malarstwa pod kierunkiem Lecha Kołodziejczyka/. Ukończyła studia podyplomowe na kierunku Zarządzanie Kulturą Uniwersytetu Jagielońskiego. Zawodowo związana z Miejskim Ośrodkiem Kultury W Radlinie gdzie od wielu lat zajmuje się organizacją wystaw, plenerów, przeglądów, warsztatów. Jest pomysłodawcą wielu projektów promujących sztukę i plastykę. Prowadzi od 22 lat Grupę Twórczą „Pasja” dla twórców dorosłych oraz grupy plastyczne dla dzieci i młodzieży. Jest wychowawcą wielu młodych artystów kończących uczelnie artystyczne, także uczących się w Liceum Plastycznym w Wodzisławiu Śl.. Ma na swoim koncie wiele wystaw indywidualnych i zbiorowych. Jest laureatką nagrody Quality Burmistrza Miasta Radlin, nagrody za działalność wolontariacką oraz laureatką plebiscytu „Osobowość Roku 2018" w kategorii „kultura" powiatu wodzisławskiego.    

Rozstrzygnięcie konkursu na Dekorację Świąteczną

3 grudnia w Galerii "Pod Sową" w Bibliotece Głównej miało miejsce rozstrzygnięcie konkursu na Dekorację Świąteczną , oraz wernisaż wystawy malarstwa "Zachwycenia" Jadwigi Pietrek . Wystawę można oglądać do końca roku. Galeria "Zachwycenia" Jadwigi Pietrek   Po analizie dostarczonych prac konkursowych, komisja wskazując na rzetelność wykonania, kreatywność, innowacyjność formy kompozycji i zastosowanych materiałów, oraz ogólną estetykę wykonanych dekoracji świątecznych postanowiła przyznać I miejsce ex aequo dla: Kwiaciarni „Dekor” Kwiaciarni „Kwiatostacja” Kwiaciarni „Pomarańczowy Ogród” Kwiaciarni „Muscari” Dziękujemy kwiaciarniom za zaangażowanie we wspólne tworzenie wystawy świątecznej oraz za inspirujące dekoracje. Galeria Dekoracji Świątecznych  

Tajemnice koloru – wystawa malarstwa Małgorzaty Rynarzewskiej

Projekt? Zawsze robię go po raz pierwszy. Plan? Niedostępny, dopiero po czasie zaczyna czarować swoim bogactwem... Wybór? Pozwala zrozumieć  innych, różne aspekty naszego charakteru, przekonań... Proces pracy? Zupełnie inny niż to co znam. Praca? Była dla mnie zawsze jak narkotyk. Sztuka? Trochę jest jej w każdym z nas. Mieni się tym wszystkim czym jest i czym nie jest. Moda? To wiatr, który wieje w nowym stylu; czuje się, że nadchodzi, czuje się jego zapach, to idee, sposób życia, to co się dzieje... Ukryć coś? To podkreślić to jeszcze bardziej. To pretekst by dotknąć czegoś pierwotnego. Jung powiedział, że ten kto mówi za pomocą praobrazów, ten mówi tysiącem głosów. Słowa te dodają mi sił, inspirują mnie. Widzę w nich sens malarstwa...   Małgorzata Rynarzewska – malarka, projektantka odzieży, współautorka wielu scenografii teatralnych i filmowych. Zajmuje się również konserwacją zabytków, architekturą wnętrz i terenów zielonych, wystawiennictwem, edukacją dzieci i młodzieży, a także prowadzi zajęcia malarskie na Uniwersytecie Trzeciego Wieku. Ukończyła Akademię Sztuk Wizualnych w Poznaniu. Jako wolontariusz, prowadziła zajęcia z koloroterapii w Ośrodku CEREBRUM dla osób z porażeniem mózgowym po udarach i urazach mózgu. Autorski program Małgorzaty Rynarzewskiej Edukacja Globalna przez Sztukę zdobył pierwsze miejsce w ogólnopolskim konkursie na program edukacyjny dla dzieci i młodzieży realizowany w muzeach. Pracuje jako plastyk w Muzeum Zamek Górków w Szamotułach. Przez wiele lat zajmowała się projektowaniem odzieży – i za malowniczość projektów dzianin otrzymała nagrodę niemieckiego domu towarowego HORTEN. Jej największa pasją jest malarstwo. Aranżuje wystawy muzealne, jest kuratorem wystaw malarskich, etnograficznych i myśliwskich. Bierze Udział w Miądzynarodowych Plenerach Malarskich, jak również w Triennale Tkaniny w Kowarach. Jej prace znajdują się w kolekcjach w Polsce i zagranicą Niemcy, Wielka Brytania, Szwajcaria, Stany Zjednoczone. Jest członkiem stowarzyszenia „Wiedza, Kultura, Pomoc”. Jest członkiem zarządu Stowarzyszenia „Bursztynowa planeta JANTAR” mającego za cel ochronę, a przede wszystkim ukazanie piękna bursztynu bałtyckiego, poprzez organizacje wystaw prac plastycznych inspirowanych bursztynem oraz uczestnictwo w targach i konferencjach bursztynniczych.

Co Ryszard Kaja miau na myśli - plakaty

RYSZARD KAJA, malarz, grafik i scenograf, nałogowy podróżnik i kolekcjoner starych zdjęć i dagerotypów. Urodzony w 1962 r. w Poznaniu w rodzinie artystycznej. Jako scenograf debiutował rekonstrukcją scenografii Baksta do spektakli Diagilewa w 1988 r. w Teatrze Wielkim w Łodzi, tu w 1989 r. otrzymał pierwszą „Złotą Maskę” za oprawę plastyczną Ernani Verdiego. Do dzisiaj zrealizował około 200 scenografii operowych, baletowych, musicalowych, do dramatu i dla telewizji, także filmu, w tym i animowanego a wzajemne przenikanie się teatru i malarstwa, podobnie jak unikalny sposób projektowanie kostiumów teatralnych, szybko stały się elementami jego rozpoznawalnego stylu. Ryszard Kaja ma odwagę być malarzem „niemodnym”, a jego ostentacyjna indywidualność opiera się na szczególnej figuratywności, zbudowanej na rzeczywistości nastrojów, kolorze i tego co niezapisywalne, co wymyka się słowom. Wielka pasją, oprócz twórczości scenograficznej, stały się ostatnimi laty dla Ryszarda Kai plakaty, które oparte są najczęściej na malarstwie i nawiązują do polskiej szkoły plakatu. We wszystkich jego pracach widoczna jest pochwała dnia codziennego i szacunek dla zwyczajności. Niespodziewanie, gdy był na szczycie popularności  porzucił jednak nagle teatr i zajął się plakatem.

nasi partnerzy